၀ါသနာပါရာ…..
ကိုေအာင္ပိုင္စိုး (ဦးေလး) က ကၽြန္ေတာ့္ကို Tag ပါတယ္။ ၀ါသနာပါရာတဲ႔။ လူေတြမွာ ၀ါသနာ ပါရာေတြေတာ့ရွိၾကပါတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ တူေနလည္း တူေနႏိုင္ပါတယ္။ အဲ႔လို လူမ်ဳိးေတြ စုလုပ္ၾကတယ္ဆိုရင္ ၀ါသနာတူရာေတြ စုစည္းလုပ္ၾကတယ္လို႔ ေျပာတက္ၾကပါတယ္။ ဒီ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ Tag တဲ႔ပံုစံ က စာေမးပြဲေတြမွာ အက္ေဆး ေရးခိုင္သလိုမ်ိဳးေပါ့။ My Hobby ဆိုတာမ်ိဳးေလး။ အဲ႔ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဘာေတြမ်ား ၀ါသနာပါလဲေပါ့ေလ။
တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း စာဖတ္ ၀ါသနာပါပါတယ္။ ဒါေပမ႔ဲ ၀ါသနာ ဆိုတာ အမ်ားၾကီးပါလို႔မရဘူးလား။ ကၽြန္ေတာ္က ႏွစ္ျခိဳက္တာနဲ႔ ၀ါသနာပါတာကို နဲနဲမ်ားေရာေနလားမသိဘူး။ ဘာလို႔လဲဆိုတာ့ ကၽြန္ေတာ္ စာဖတ္ရတာကို သေဘာက်တယ္။ ဖတ္ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ျပီး ခရီးသြားတာကိုလည္း သေဘာက်တယ္။ ၾကိဳက္တယ္။ အဲ႔ဒီေတာ့ ဘယ္ဟာက ၀ါသနာလည္း ဘယ္ဟာက ႏွစ္သက္တာလည္းဆိုတာ ျဖစ္လာပါတယ္။ ႏွစ္ခုလံုးကို သေဘာက်ပါတယ္။ ခရီးကေတာ့ ကရိကထမ်ားျပီး သြားခ်င္တိုင္း သြားမရပါဘူး။ စာအုပ္ကေတာ့ ၀ယ္ဖတ္ခ်င္ရင္ ဖတ္။ မ၀ယ္ႏိုင္ဘူး၊ ၀ယ္လို႔ အဆင္မေျပဘူးဆိုရင္ ငွားဖတ္ေပါ့။ အဲ႔ဒီေတာ့ စာအုပ္ကို ပိုဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။
အားလပ္တဲ႔ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားကို စာအုပ္ဖတ္ျခင္းနဲ ကုန္လြန္ပါတယ္။ အရင္တုန္းက ဆို ၀တၳဴစာအုပ္ေတြ တင္မကဘူး လစဥ္ထြက္တဲ႔ မဂၢဇင္းေတြထဲက ေျခာက္မ်ိဳးေလာက္ကို အျမဲဖတ္ျဖစ္တယ္။ ခုေနာက္ပိုင္းေတာ့ ကိုယ့္ဟာကို တစ္ေယာက္တည္း ေနလာေတာ့ စာအုပ္အငွားဆိုင္ေတြ မသြားျဖစ္ေတာ့ မဂၢဇင္းေတြ သိပ္မဖတ္ျဖစ္ ေတာ့ပါဘူး။ စာအုပ္ေတြအေနနဲ႔လည္း ငွားမဖတ္ အားေတာ့ဘူး။ စာအုပ္အေရာင္းဆိုင္ ေရာက္မွ ၾကိဳက္တဲ႔ စာအုပ္ေတြ႕ရင္ ၀ယ္ဖတ္ျဖစ္တယ္။
ေနာက္ပိုင္း အင္တာနက္ေတြ အသံုးမ်ားလာေတာ့ အင္တာနက္ ၀က္ဆိုဒ္ေတြမွာ ေရးထားတဲ႔ စာေတြထဲက တစ္ခ်ိဳ႕ကို ဖတ္ျဖစ္လာတယ္။ ဘေလာ့ဂ္ေတြ ေခတ္စားျပီး ေရးလာၾကေတာ့ ဘေလာ့ဂ္စာမ်က္ႏွာေတြ မွာတင္ထားတဲ႔ စာေတြ ဖတ္ျဖစ္လာတယ္။ ပရင့္တက္လုပ္ထားတဲ႔ စာအုပ္ထက္ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ အလြယ္တကူ ဖတ္လို႔ရတဲ႔ အီးဘြခ္ ေတြကို အဖတ္မ်ားလာတယ္။ စာအုပ္ဖတ္ ၀ါသနာပါတာက တစ္ျခား ၀ါသနာပါ တာေတြထက္ကို ပိုေကာင္းတယ္ထင္ပါတယ္။ စာအုပ္ေတြ စာေပေတြဆိုတာကလည္း လူေတြရဲ႕ တိုးတက္လာတဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ တစ္ခုျဖစ္ေလေတာ့ ဒီစာအုပ္ထဲကပဲ လူ႕သမိုင္းေတြ၊ လူ႕အေၾကာင္းေတြနဲ႔ လူေတြ ေနထိုင္တဲ႔ ေလာက အေၾကာင္းကို အမ်ားၾကီး သိႏိုင္ပါတယ္။
စာအုပ္ဖတ္ ၀ါသနာပါလာတာက လည္း မိဘေတြ ေက်းဇူးေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။ ငယ္ငယ္က ဘုရားသြားတာတို႔၊ ေစ်းသြားတာတို႔ဆို စာအုပ္က အျမဲ၀ယ္ေပးပါတယ္။ ေမာင္ႏွမ ေလးေယာက္ရွိေလေတာ့ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ႔ စာအုပ္ကိုယ္၀ယ္ ျပီး လဲဖတ္ၾကဆိုေတာ့ တစ္ခါတစ္ခါ သြားရင္ အနည္းဆံုး ၄ အုပ္ေလာက္က ၀ယ္ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ျပီး သာသနာေရးဌာန မွာ အသိရွိေတာ့ သာသနာေရးက ထုတ္တဲ႔ စာအုပ္ အ၀ါအထူၾကီးေတြဆို ငယ္ငယ္ကတည္းက ဖတ္ျဖစ္တယ္။ ဗုဒၶ၀င္ျဖစ္စဥ္ေတြ၊ ၅၅၀ ဇာတ္နိပါတ္ေတြ။ ငယ္ငယ္က ဖတ္တယ္ဆိုေတာ့ အထဲက ဇာတ္လမ္းကိုပဲ ကြက္ဖတ္တာပါ။ ဇာတ္ေဟာဖို႔ အစခ်ီတာေတြ၊ တရားေဟာတာေတြ ဘာေတြ မဖတ္ပါဘူး။ ဒါက အဲ႔သလို ငယ္ငယ္ ကတည္းက စာဖတ္ ၀ါသနာ ပါတာပါ။ ၁၀ တန္းေျဖျပီးနဲ႔ ေကာလိပ္တက္တဲ႔ အခ်ိန္မွာလည္း စာအေတာ္ ဖတ္ျဖစ္တယ္။
အလုပ္ထဲေရာက္တဲ႔ အခ်ိန္ၾကမွ စာအုပ္ကို လက္နဲ႔ကိုင္ျပီး ေသခ်ာ မဖတ္ျဖစ္ေတာ့တာ။ ဒါေပမဲ႔ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေတြ၊ ဘေလာ့ဂ္ေတြေပၚက စာေတြနဲ႔ အီးဘြခ္ ေတြဖတ္ျပီးေတာ့ လည္း အဆင္ေျပေနတာပါပဲ။ စာအုပ္ဖတ္ခ်င္တဲ႔ စိတ္ရွိလာေအာင္၊ စာဖတ္၀ါသနာပါသြားေအာင္လုပ္တဲ႔ မိဘေတြကိုပဲ ေက်းဇူးတင္ရမွာပါ။ ခုေနာက္ပိုင္း လူငယ္ေတြ စာသိပ္မဖတ္ေတာ့ဘူးထင္ပါတယ္။ သူတို႔လည္း လုပ္စရာေတြြ မ်ားျပီး တျခားျခားေသာ ဟာေတြမွာ သြားျပီး ၀ါသနာပါၾကတယ္ ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ အဲ႔ဒါ မေကာင္းဘူးလို႔ျမင္တယ္။ စာအုပ္ဖတ္ ၀ါသနာ မပါဘူးဆိုရင္ေတာင္ စာအုပ္ေတြကိုေတာ့ ဖတ္သင့္သေလာက္ေတာ့ ဖတ္သင့္တယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။
ကိုေအာင္ပိုင္စိုး Tag ထားတဲ႔ ၀ါသနာပါရာ ဆိုတဲ႔စာေလးေရးရင္းနဲ႔ပဲ စာအုပ္သိပ္မဖတ္ျဖစ္တဲ႔ သူေတြ ၊ စာဖတ္၀ါသနာမပါတဲ႔ လူငယ္ေတြကို ၀ါသနာ မပါဘူးဆိုရင္ေတာင္ တျဖည္းျဖည္းဖတ္ၾကည့္ပါလို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
ဘ၀ အတြက္အသံုး၀င္ေသာ စာေကာင္းစာမြန္မ်ား ကို ဖတ္႐ႈ႕ၾကျပီး တိုးတက္ႏိုင္ၾကပါေစလို႔…..
သူေတာ္ ( ၉.၆.၂၀၀၉)
အဂၤါေန႔ ( ၂၀ နာရီ ၁၆ မိနစ္)
Photo source: Internet
)
