အခ်စ္

စိတ္ကူးေတြကို ႐ြတ္လႊင့္ျပီးကမၻာအႏွံ႔ အလြမ္းေလွငယ္ေလးနဲ႔သြားခ်င္တယ္။

ဒီလိုဆိုရင္ဦးတည္ရာမဲ႔ေမွ်ာပါသြားမလား…မင္း႐ွိရာဆီကိုပဲေရာက္လာမလား..

ျဖည္းျဖည္းေလး အသက္႐ႈေနတဲ႔ မိုးလင္းသြားတဲ႔ ညမ်ားစြာကိုျဖတ္သန္းျပီ…

မနက္ျဖန္သူစိမ္းေတြကို ရင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႔ မင္းရဲ႕အျပံဳးတစ္ပြင့္ကိုေတာင္းတမိတယ္..

စည္းေဘာင္မ်ားတဲ႔ လူ႕ေလာကထဲမွာအလိုက္သင့္ေနထိုင္ျပီး..မင္းကိုလြတ္လပ္စြာ

ခ်စ္ခ်င္တယ္..စိတ္ကူးယဥ္အေတြးထဲမွာ စိုးမိုးေနတဲ႔မင္းကိုအျပင္ေလာကရဲ႕ဧကရီ

အျဖစ္ ေပးလိုက္တယ္။ ျမိဳသိပ္ထားတဲ႔စကားလံုးမ်ားစြာထဲက စကားလံုးႏွစ္လံုးကို

ေတာ့ေျပာခ်င္တယ္…” ခ်စ္တယ္္” ေမ႔လိုမရမဲ႔မင္းရဲ႕အျပံဳးေတြကို ပန္းပြင့္မ်ား

အျဖစ္ ဖန္ဆင္းျပီး ဥယ်ာဥ္တစ္ခုကို လက္ေဆာင္ေပးခ်င္တယ္။

ရင္ဘက္ထဲက ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ကို မင္းအတြက္ဥယ်ာဥ္မွာက်ဲခ် ပန္းပြင့္ေတြက

ေျပာတယ္…အစြမ္းကုန္ ပြင့္ေနမွာပါတဲ႔။ မင္းကို ကိုယ္ခ်စ္ေနပါတယ္…….

ဖိုးသူေတာ္..

တိမ္

၁၀တန္းတုန္းက ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္သင္ခဲ႔ရတယ္။ Cloud Zoo တဲ႔။ေရးတဲ႔သူက NormaGillettပါ။အဲဒီမွာကဗ်ာဆရာကတိမ္ေတြကိုၾကည့္ျပီးပံုစံေတြေျပာတယ္။
ေ၀လငါးပံု၊ေျမြပံုအစ႐ွိသျဖင့္ေပါ႔။ကၽြန္ေတာ္လဲတစ္ခါတစ္ခါအဲ႔လိုပဲတိမ္ေတြကို
ေမာ႔ၾကည့္ျပီးပံုစံေတြေဖာ္ဖူးတယ္။အမ်ိဳးမ်ိဳးေပါ႔။တိမ္ေတြကိုၾကည့္ရတာ
ေျပာျပလို႔မရတဲ႔ခံစားခ်က္မ်ိဳးကိုခံစားရတယ္။သူတို႔ကိုအၾကာၾကီး
ၾကည့္ေနရင္သူတို႔ေ႐ြ႕သြားသလိုကိုယ္ပါလိုက္ေ႐ြ႕သြားတယ္။
တစ္ခါတစ္ခါအတိတ္ဆီ…
တစ္ခါတစ္ခါအနာဂတ္ဆီ….
ဒါေပမဲ႔ေကာင္းကင္မွာတိမ္မ႐ွိပဲ
ၾကည္ျပာေရာင္ေကာင္းကင္ၾကီးပဲျဖစ္ေနရင္ ေတာ့ဟာတာတာနဲ႔…တစ္ခုခုလိုေနသလိုလို..
တိမ္ၫိုတိမ္မဲၾကီးေတြနဲ႔
ၫုိတိုတိုတိမ္ေတြ အလိပ္လိပ္အမ်ားၾကီးျဖစ္ေနရင္ေတာ့
စိတ္ထဲမွာအံု႔အံု႔ဆိုင္းဆိုင္းနဲ႔ မသက္မသာခံစားရတယ္။
တစ္ခါတစ္ေလ ကံေကာင္းရင္တိမ္ေတာက္တာေတြဘာေတြျမင္ရတယ္။ေန၀င္ခါနီး တိမ္ေတာင္ေတြေနာက္မွာေနမင္းၾကီးကလင္းေနတယ္..ဒါေပမဲ႔မျမင္ရဘူး။
အေ႐ွ႕ကတိမ္ကအရမ္းလွတာ။အဲဒါမ်ိဳးေတြေပါ႔။ေနေရာင္ျခည္ေတာက္ေတာက္..
ေကာင္းကင္ျပာျပာမွာတိမ္ျဖဴုျဖဴေတြေထြးလိုက္ေထြးလိုက္သြားေနတာကိုျမင္ရင္
အရမ္းေပ်ာ္တယ္အရမ္းသေဘာက်တယ္။CloudZoo ဆိုတဲ႔ကဗ်ာေလးကိုေရးေပးလိုက္တယ္။

Cloud Zoo

I thought I saw a cloud whale

Sail through a sea of blue:

It changed into an elephant

Of most unusual hue,

And even as I marveled,

It split itself in two.

I watched a long white serpent

Winding its cloudy way,

To pounce upon a cloud frog

That unsuspecting lay.

The little frog became a bird

And slowly flew away.

All afternoon I watched them,

Such magic as they Knew!

I saw a white rhinoceros,

And white flamingos, too,

Till evening shut her deep blue tent

Over my private zoo.

[Norma Gilett]